Korkuyorum

Sana hiç korkmadan, doya doya "seni seviyorum" diyebilmeyi çok isterdim. Ama yapamam, cesaret edemem. Çünkü bu iki kelimeden çok korkuyorum sevdiğim. Kocaman gölgesinden öylesine korkuyorum ki; yapamıyorum, sana seni delilercesine sevdiğimi söyleyemiyorum. Saçlarımı okşamanı, kokunu içime çekmeyi, kışın soğuğunda sana sokulup sıcaklığında ısınmayı, bazen öylece oturup seni seyretmeyi öylesine istiyorum ki. Ama dedim ya korkuyorum. Ya istemezsen, ya beni sevmezsen, ya benden bir an tereddüt edersen, ya gözlerini kaçırırsan gözlerimden, ya ya ya...

Aslında korktuğum sana "seni seviyorum" diyebilmek değil miydi? Peki ya bunlar ne o zaman, nereden çıktılar birden? Asıl korkum sadece iki kelime değil miydi?

ben sana çok güzel klip çektim sevgilim

6. sınıftayken ilk heyecanlı ilişkimi yaşamıştım. Öylesine heyecanlıydı ki çocuk dersin ortasındayken bana kağıt atıp senden çok hoşlanıyorum derken elim ayağım titriyodu. Biz bu çocukla 1 hafta çıktık. Ama ben buna acıdığım için çıktım. Çünkü bu mal ilk hayır dediğimde böyle bi bunalıma girdi, okulun en kuytu köşelerinde tek başına gezmeye başladı. Bende bunu böyle görünce acıdım, kabul ettim işte teklifini. Neyse biz bi gün bununla yine derste kağıtlaşıyoruz, önümde oturan bebe örtmene bizi şikayet etti. Yemin ederim o an bildiğin domatese döndüm, gözlerim doldu, hayatım bir film şeridi gibi gözlerimin önünden geçmeye başladı. Örtmen kağıtları aldı, sınıf örtmenim olan nazmiyeye verdi. Bu nazmiye tenefüste geldi yanımıza bi çemkirmeye başladı. Herkesin içinde nasıl bağrıyo. Ben hemen inkar ediyorum; örtmenim valla ben bişey yazmadım, hep onun yüzünden, o beni kışkırttı, onunla çıkmasaydım intihar etceğini düşünüyodum falan dedim. Sonra nazmiye bizi sınıfa yolladı. Sınıf bizimle dalga geçmeye başladı, imalı şarkılarla sınıfın ortasında klip çektiler bir hafta boyunca. Ve ben onların hepsinden nefret etmeye yemin etmiştim o günlerde. Şimdi arada sırada toplandıklarında beni de çağırıyolar ama cevap bile vermiyorum. Oh olsun, ceza olsun onlara.

görevimiz tehlike

işi gücü bıraktım evde veetlerle ağda yapmaya çalışıyorum. lanet olsun kızların bu iğrenç kaderine.

hoşgeldim!

Bir arkadaş gurubuna yeni girmişseniz bazı şeyler zordur. Hiçbirsini tanımazsınız özelliklerini bilmezsiniz, nasıl davranacağınız hakkında hiçbir fikriniz yoktur. Bakarsanız, eğer onlar size yaklaşıyorsa mutlu olursunuz. Kendinizi güvende hissetmeye başlarsınız. Aynı şey yeni üye olduğunuz sitelerde de olur.Adapte olmanız biraz zor olur ama sonunda başarma ihtimaliniz yüksektir. Ve bende burayı aynı, yeni bir arkadaş gibi düşünüyorum. Çok yakın arkadaş olacağımızı biliyorum. Tüm sırlarımı ona korkmadan, utanmadan, sıkılmadan anlatabileceğimi biliyorum. Bu yüzden de mutluyuuuum. Kih kih hoh :D